مغز شخصی که مدت کوتاهی مت آمفتامین مصرف کرده است	مغز یک انسان سالم

- تصویر اسکن رنگی، متعلق به یک مغز سالم (سمت چپ) ومغز شخصی که به مدت 15 سال  متناوبا  مت آمفتامین مصرف کرده است (سمت راست):

- اسکن رنگی زیر مقایسه ای است بین مغز سالم (سمت چپ) و مغز انسانی  که  در کوتاه مدت  مصرف سنگین مت آمفتامین داشته است  (سمت  راست) این مقایسه نشانگر از بین رفتن نورونهای دوپامینی میباشد:

- مقايسه اسکن رنگی از مغز سالم (سمت چپ) و مغز مصرف کننده (سمت راست):

- و در پایان، مقايسه اي از چهره هاي افراد مصرف كننده، قبل و بعد از مصرف:

منبع:
www.congress60.org

سرانجام يكي از مهمانان توانست دل به دريا بزند و پيش از آنكه دلخوري و بگو مگو، مجلس عقد را به‌هم بزند، پيام همه پچ‌پچ‌ها و نگاه‌هاي نگران و سرگردان و ايما و اشاره‌ها را به گوش نسرين (دختر خاله عروس) برساند.

 داستان اين بود كه نسرين، مطلقه بود و خانواده عروس باور داشتند كه حضور زن مطلقه در اتاق عقد‌، شوم است و مانع رسيدن عروس و داماد به خوشبختي... . نسرين هم هيچ نگفت‌، بغضش را به زحمت فرو داد، چند نفس عميق كشيد و به دور دست خيره شد تا اشك‌ها، همانجا در گوشه چشمانش بماند و پايين نيايد و به اتاق عقد نرفت‌... .

سال‌هاست كه از آن روز مي‌گذرد، دختر خاله نسرين كه آنقدر مراقب امنيت سنتي اتاق عقدش بود، نه تنها از همسرش جدا شده(سرنوشتي كه از آن هراسان بود‌) بلكه زندگي تلخ و پر رنجي دارد و تعدادي از جوانان فاميل كه همزمان با او ازدواج كرده بودند زندگي‌هاي مشترك شاد و موفقي دارند(با آنكه نسرين در اتاق عقدشان حضورداشته!)

اين تنها نمونه كوچكي از برخوردهايي است كه زنان مطلقه و گاه در مواردي‌، مرداني كه متاركه كرده‌اند در حوزه خانواده و جامعه با آن روبه‌رو مي‌شوند.

شمار قابل توجهي از مردان و بيشتر زناني كه از همسر خود جدا مي‌شوند به منزل پدر و مادر بازمي‌گردند. اين بازگشت‌ها دليل‌ استواري است بر نياز خانواده‌ها به آگاهي و آموزش در مورد چگونگي رفتار با فرزنداني كه با روحي خسته به اميد يافتن تكيه گاه آمده‌اند.

اين افراد مانند بيماراني هستند كه دوره نقاهت خود را مي‌گذرانند‌. كسي‌كه زندگي مشترك
چند ساله او با طلاق به پايان رسيده فرايند رنج آوري را پشت سر گذاشته و رواني حساس و آسيب پذير دارد، اعتماد به نفسش لطمه ديده و نيازمند بازسازي است‌. طلاق بي‌شباهت به عمل جراحي نيست؛ لازم است اما دردآور‌، پس از عمل نيز، نياز به مراقبت داريم تا به بهبودي كامل برسيم.

خوب است خانواده‌ها به‌ياد داشته باشند كه فرزندشان هر قدر هم زندگي مشترك ناموفق و تلخ و پررنجي داشته‌، به‌عنوان يك انسان به شكل و شيوه خاصي از زندگي عادت كرده‌. تغيير عادت و پذيرفتن شرايط تازه در هر حال با دشواري‌هايي همراه است و ديگر آنكه زن و شوهري كه از يكديگر جدا شده‌اند‌، گر‌چه كفه‌ رنج و عذاب زندگي مشتركشان بسيار سنگين‌تر از كفه شادي و خوشي بوده اما باز هم خاطرات خوبي (هر چند اندك) با هم داشته‌اند.

كمرنگ شدن آن خاطرات در ذهن انسان، براي آغاز يك زندگي ديگر لازم است ولي آسان نيست‌، زمان مي‌برد و با دشواري‌هايي همراه است‌. گاه صرف وجود همان خاطرات روح حساس زن يا مرد را به تناقض و چالش مي‌كشد. براي لحظاتي، همه محاسبات عقلاني و تجربه‌هايي كه او را وادار به جدايي كرده را  از ياد مي‌برد و با خود مي‌گويد كه «شايد اشتباه كرده باشم...».

دوباره كفه سنگين تلخي‌ها و رنج‌ها را به‌ياد مي‌آورد و از اينكه توانسته چنين تصميم دشواري بگيرد و رها شود، احساس پيروزي مي‌كند اما خسته و نااميد‌تر از آن است كه توان دوباره ساختن را در خود ببيند و اين دور، بارها و بارها تكرار مي‌شود. در اين دوره كه شايد بتوان آن را نقاهت پس از طلاق ناميد يكي از عميق‌ترين نيازهاي فرد، داشتن شنونده‌اي صبور و فهيم است كه درد دل‌هاي او را بشنود و كمتر به قضاوت و نتيجه‌گيري و بيشتر به دلداري بپردازد. از ياد نبريم هيچ‌كس به اندازه خود زن و شوهر، مشتاق ساختن زندگي مشترك موفق و حل مشكلاتشان نيست‌.

با توجه به اين واقعيت‌، هنگامي‌كه زندگي ايشان به جدايي منجر شده، تنها نيازمند همدردي و اميد‌بخشي ما هستند تا اظهار فضل و سخنراني و تجزيه و تحليل ما، آنها زندگي مشتركشان را با همه وجود درك و تجزيه و تحليل و مهم‌تر از همه تجربه كرده‌اند؛ به‌ويژه به اندازه توانشان. يقيناً به بن‌بست رسيده‌اند كه به چنان تصميم دشواري رسيده‌اند.

براي ايشان مفيد خواهد بود اگر شجاعت و توان روحي‌شان مورد ستايش قرار گرفته و به ساختن زندگي بهتر تشويق شوند‌. ‌اي كاش هر چه بيشتر به آن رشد برسيم كه هنگام شنيدن خبر جداشدن يك زوج، به‌جاي گشتن به دنبال مقصر، براي خود تكرار كنيم كه «باز هم  دو نوع گل كه شرايط زندگي و رشدشان با هم متفاوت است نتوانستند در يك فضا كنار هم بمانند»‌. اينگونه انديشيدن به‌ويژه هنگامي‌كه پاي فرزندان نيز در ميان باشد مفيدتر خواهدبود.

شايسته است كه فرزندان از پدر بزرگ و مادر بزرگ، عمه، خاله و... بشنوند كه «پدر و مادر تو هر دو انسان‌هاي خوبي هستند اما نتوانستند در كنار يكديگر شاد و راضي باشند». اما برخلاف انتظار، گاه در برخي خانواده‌ها شاهد رفتارهايي هستيم كه هيچ تناسبي با شرايط حساس و موقعيت فرزندانشان ندارد:

1- وارد شدن به حريم خصوصي و جزئيات زندگي مشترك فرزندان: يكي از عادات ناپسند كه به شكل كامل از بين نرفته‌، آن است كه خانواده‌ها خود را ملزم مي‌دانند دليل يا دلايل جداشدن و طلاق فرزندشان را براي افراد فاميل توضيح دهند‌. براي از ميان برداشتن اين عادت ناشايست از دوسو بايد تلاش كنيم؛ نه چنين توضيحاتي را از خانواده‌ها بخواهيم و نه اجازه دهيم شرح و تفصيل جزئيات زندگي مشترك و مشكلات فرزند‌مان را از ما بخواهند. بيان سوزناك و گله‌مندانه اختلافات فرزند ما با همسرش‌، آن هم هنگامي‌كه او خسته و افسرده در كنار ما حضور دارد، بر دردهاي او مي‌افزايد و هيچ گره‌اي را نخواهد گشود.

2-تسليم شدن به خرافات درباره طلاق: چنانكه ابتدا آمده، باورهاي نادرست بسياري در حاشيه طلاق، مطلقه و... وجود دارد كه بيان همه آنها در اين نوشته نمي‌گنجد. تنها به اشاره به يكي از اين موارد بسنده مي‌شود: گاهي جداشدن دختر يا پسر خانواده از همسر و بازگشت او به خانه پدري‌، خانواده را نگران آينده ازدواج ساير خواهر و برادرها مي‌سازد.

مي‌شنويم كه‌ «اگر بخواهيم براي پسرمان به خواستگاري برويم، خجالت مي‌كشيم بگوييم كه خواهر طلاق گرفته در خانه دارد يا اگر بدانند كه دختر طلاق گرفته در خانه داريم كسي به خواستگاري دخترهاي ديگرمان نخواهد آمد». به‌همين سادگي چشم‌پوشي مي‌كنيم از اين حقيقت بديهي كه اگر داماد يا عروس آينده ما و خانواده او آن‌قدر تنگ نظر هستند كه طلاق را نه يك مشكل واقعي كه ممكن است براي هر خانواده‌اي پيش‌ آيد بلكه يك نكته منفي اخلاقي مي‌دانند‌، بهتر است درباره وصلت با آنها تجديد نظر كنيم!

3- از چاله به چاه انداختن فرزند‌: طلاق در طبقات متفاوت اقتصادي و فرهنگي جامعه اتفاق مي‌افتد‌. خانواده‌هاي بسياري هستند كه با بازگشت فرزند مطلقه به خانه دچار مشكلات اقتصادي بيشتر مي‌شوند. در چنين مواقعي‌، صبوري كردن و ياري رساندن به فرزند براي رسيدن به شغل و استقلال مالي‌، سخت‌ترين اما بهترين راه است‌. اگر پدر و مادر و ساير افراد خانواده به زبان نيش وكنايه، گله و... . فرزند را به‌دليل مشكلات اقتصادي پيش آمده يا نيش و كنايه‌هاي اطرافيان و همسايه‌ها و... . در تنگنا قرار دهند از مسير انسانيت و انصاف دور مي‌شوند و اين كار مي‌تواند پيامدهايي داشته باشد كه براي خود ايشان نيز با رنج و عذاب بيشتري همراه است.

بقیه در ادامه مطلب

اعتیاد به کوکائین یکی از بزرگترین مشکلات جوامع امروزی است. افراد معتاد به مصرف کوکائین حاضر به انجام هر کاری برای دستیابی به مواد هستند. این معضل به تمام سطوح جامعه ار طبقه متمول گرفته تا فقرا و حتی طبقه متوسط نفوذ کرده است.
عدم درک و آگاهی خانواد ه ها از نحوه تاثیر و ساختار اعتیاد به کوکائین باعث نوعی آشفتگی و سردرگمی در زندگی آنان شده است.

کوکائین از برگهای بوته کاکائو که عمدتا" در آمریکای جنوبی کشت میشود استخراج میگردد. کوکائین برای قرن ها مورد استفاده سرخپوستان جهت مبارزه با گرسنگی و کار سخت بوده و حتی تاثیر آن در اواسط قرن هجدهم مورد تحسین و تمجید افرادی از جمله فروید قرار گرفت. تا سال 1906 میلادی این ماده محتوای اصلی کوکاکولا بوده و همچنین به عنوان داروی بیهوشی هم استفاده می شد.
استفاده گسترده و اعتیاد به این ماده باعث شدتا اوایل قرن 19 میلادی& دولت ها بر علیه استفاده از این مواد به اقداماتی دست بزنند. در دهه 70 و اوایل دهه 80 میلادی کوکائین به عقیده عده کثیری امن و بی خطر اعلام شد. اما با انباشته شدن شواهد پزشکی در رابطه با تاثیر زیان آور کوکائین و معرفی و استفاده گسترده آندولت ها و مردم بار دیگر در رابطه با استفاده روزافزون این ماده اعلام خطر کردند.
در حال حاضر اعتیاد به کوکائین یکی از جدی ترین مشکلات مربوط به مواد مخدر در دنیا و بخصوص در آمریکاست.

کوکائین چگونه مصرف میشود؟

چهار روش اولیه استفاده از کوکائین شامل :
۱ . استشمام – با این روش کوکائین به جذب شدن از طریق لایه های درونی بینی وارد بدن میشود.
۲. تزریق مصرف کننده با مخلوط کردن پودر کوکائین با آب با استفاده از سرنگ مواد را درون رگ تزریق می کند.
۳ .هیدروکلورید کوکائین تبدیل به ماده ای سخت و کلوخی (Free basing) . سخت سازی می شود که قابل تدخین است.
۴. کوکائین کراک از ترکیب هیدروکلورید کوکائین با آمونیاک و دوکربنات سودا (جوش شیرین) و چندین مواد دیگربه شکل ماده ای با تکه های سخت به دست می اید که آن را کراک می نامند. این ماده با استفاده از پیپ شیشه ای تدخین میشود.

اعتیاد به کوکائین تا چه حد گسترده است؟

 امروز جايگاه انسان ، محور اصلي توسعه است و توجه به نيازهاي اساسي انسان و رهايي از فقر صرفاً جنبة بشر دوستانه ندارد بلكه بهره مندي از ابعاد توسعه و رها شدن از فقر يك حق مسلم در قوانين بين المللي محسوب مي شود .

رهايي زنان از فقر از اهميت خاصي برخوردار است زيرا آمارها نشان مي دهد كه زنان در سطح جهاني و ملّي از محروميتهاي مضاعف رنج مي برند و اين مفهوم اساسي مي بايست در نظام برنامه ريزي ، سياستگذاري ، تخصيص منابع ، اجرا و ارزشيابي از عملكرد مسئولين وارد شود و اين مهم مسير نمي گردد جز به دانش و تخصص و اطلاعات و مهارت لازم . بنابراين براي رهايي از فقر يكي از كارهايي كه بايد انجام گيرد تدوين و استفاده از شاخصهايي است كه نسبت به مسأله جنسيت و حقوق افراد حساس است . هم اكنون مروجين حقوق بشر كه معتقد به توسعه بر پاية اصول حق محوري مي باشند ، از اين روش براي ترويج اهداف مجموعة قوانين حقوق بشري به صورت مؤثر استفاده مي نمايند . مثلاً : در خصوص آموزش همگاني ، حق محوران اين هدف را ، حق همة كودكان در تمام نقاط دنيا فارغ از نژاد و قوميت و اعتقادات مذهبي و جنسيت و ... مطرح مي نمايند . » (1) با توجه به اينكه هدف اساسي توسعه بالا بردن سطح كيفيت زندگي انسانهاست و معيار اين كيفيت در درجة اول ، دستيابي به نيازهاي اولية زندگي است و از آنجا كه جهت دستيابي به توسعه تلاشهاي وسيعي صورت گرفته است و بسياري از روشهاي اتخاذ شده با شكست مواجه شده است ، بايد ديد چه روشي در توسعه موجب كاهش فقر و يا از بين بردن آن مي شود و نقش زنان در اين ميان چگونه است و چه عواملي موجب فقر مي شود و در اين خصوص چه ديدگاههايي مطرح است ؟

فقر و تعاريف آن
« فقر پديدة شومي است كه در ابتداي هزارة سوم ميلادي ، 5/1 ميليارد نفر از مردم جهان را به سلطة خويش در آوده است . هم اكنون 14 ميليون نفر از جمعيت جهان بدون درآمد كافي براي تامين نيازهاي اولية زندگي و بدون دسترسي به آموزش و بهداشت به سر مي برند . فقر مفهومي نسبي است كه در هر نقطه از دنيا ، در مورد آن تعريفي متفاوت از ساير نقاط عرضه شده است اما مي توان در تمامي تعاريفي كه از فقر شده است يك مفهوم كلي مشترك استخراج نمود و آن عبارت است از اينكه : فقر عبارت است از عدم توانايي دسترسي به نيازهاي اولية زندگي مانند خوراك ، پوشاك ، مسكن ، آموزش و بهداشت . مي توان جمعيت جهان را از نظر فقر و غنا به پنج گروه تقسيم كرد كه عبارتند از : خيلي ثروتمند ، ثروتمند ، فقير ، خيلي فقير و مسكين . جمعيت فقير جهان را نيز مي توان به دو گروه بالاي خط بحراني فقر و زير خط فقر تقسيم نمود . براي خط فقر در نقاط مختلف جهان تعاريف متعددي شده است . در كشورهاي توسعه يافته اين شاخص عبارت است از داشتن درآمد سالانة كمتر از 4/14 دلار در روز و در كشورهاي توسعه نيافته و فقير اين مبلغ به كمتر از يك دلار در روز مي رسد . » (2)

نظريه هاي فقر
در ميان جامعه شناسان سه مفهوم و تبيين از فقر وجود دارد : يك دسته معروف به چشم انداز فرهنگي ، دسته دوم معروف به چشم انداز موقعيتي و دسته سوم معروف به چشم انداز ربطي است كه در ذيل هر يك را توضيح مي دهيم .
الف ـ چشم انداز فرهنگي :
در اين ديدگاه اعتقاد بر اين است كه الگوهاي رفتاري و ارزشي طبقة پايين به گونه اي است كه با جامعه و فرهنگ غالب متفاوت است . اين الگوها ، خرده فرهنگ پايگاه اقتصادي ، اجتماعي فقير محسوب مي شود كه از طريق اجتماعي شدن انتقال مي يابد . در خصوص بيماريهاي رواني در اين ديدگاه اعتقاد بر اين است كه شواهد زيادي بيانگر رابطة فقر و بيماري رواني به خصوص اسكيزو فرنيا به گونة مثبت است . همچنين با توجه به رابطة مثبت درآمد و موقعيت شغلي و وضعيت تحصيلي ، طبقة فقير بجهت عدم رغبت به افزايش تحصيلي بجهت پيروي از الگوي رفتاري و ارزشي خاص در وضعيت پست باقي مي ماند . ونرخ زاد و ولد در آنها زياد است و بجهت الگوي متفاوت جامعه پذيري طبقات پايين ، رابطة فرزند ـ والدين نيز متفاوت است . به طور خلاصه مي توان گفت كه فرهنگ گرايان ، فقرا را به عنوان قشري كه براي خود از يك الگوي خاص رفتاري و ارزشي پيروي مي كنند ، معرفي مي نمايند و راه حل كاهش يا از بين بردن فقر را آموزش فقرا در جهت تغيير ارزشها و رفتارهايشان مطرح مي نمايند . (3) به جامعه شناسان فرهنگ گرا انتقاداتي وارد نموده اند ازجمله اينكه گفته اند فرهنگ گرايان به تغيير نگرش ها و ارزشهاي فقرا تاكيد دارند نه به تغيير فرصتها . همچنين آنها تفاوتهاي رفتاري افراد را براساس ارزشها و هنجارهاي آنها تشخيص مي دهند . در صورتي كه تمام تفاوتهاي رفتاري به تفاوت ارزشها بر نمي گردد . (4)
ب ـ چشم انداز موقعيتي :
در اين ديدگاه ، عامل فقر در نيروهاي خارج از فرد جستجو مي شود . عدم برخورداري از شغل خوب ، درآمد مناسب  ، حمايتهاي دولت ، خدمات عمومي و همچنين مورد تبعيض واقع شدن علت فقر مطرح مي شود . در واقع فقر موقعيتي است كه ساخت اجتماعي غالب به فقير تحميل مي نمايد .و بدنبال خود الگوهاي رفتاري فقير را به عنوان نتيجة طبيعي بهمراه دارد. در اين ديدگاه براي حل مشكل فقر بايد موقعيت فقرا را از طريق اصلاح ساخت اجتماعي محدود كننده تغيير داد . (5)
ج ـ چشم انداز ربطي :
« اين چشم انداز بر پاية درك موقعيت فقير در چارچوب ساخت اجتماعي ، نگرشها و اعمال غير فقير نسبت به فقير و تأثيرات اين نگرشها و كنش ها بر فقرا استوار است . » (6)
در اين ديدگاه فقر نه يك امر دروني محسوب شده است آنچنانكه فرهنگ گرايان مي گويند و نه يك امر بيروني است آنچنانكه موقعيت گرايان مطرح كرده اند بلكه در اين ديدگاه فقر يك مقوله ربطي است و يك خرده فرهنگ وابسته است و براي درك فقر بايد هم به كنش دروني و هم به كنش متقابل و بيروني فقير يا غير فقير توجه نمود . (7)

نكات مورد توجه در تحليل فقر
« 1- در تحليل فقر نبايد صرفاً به جزء نگري و ايجاد رابطه بين پديده هاي جزيي اكتفا نمود بلكه بايد ارتباط بين پديده ها و روابط را با ساختهاي كلان و وسيع تر جامعه در سطوح سياسي ، فرهنگي واقتصادي مشخص نمود .
2- چون در سطح كلان ، فقر يكي از ابعاد توسعه نيافتگي است طبعاً بايد علل فقر را در اين سطح با علل توسعه نيافتگي مرتبط دانست و در اين بين نبايد از نقش ارتباطات خارجي و عوامل تاريخي و برون مرزي در ظهور پديدة فقر غافل بود .
3- در تحليل فقر در سطح كلان بايد علاوه بر شناخت عوامل و ارتباطات خارجي ، عوامل دروني جامعه را نيز به خوبي دريافت . به عبارت ديگر شناخت كامل در اين زمينه در گرو شناخت برون ( عوامل خارجي ) ، درون ( عوامل داخلي در سطح كلان ) و سازوكار ربط ميان اين دو عامل است .
4- بعد از شناخت ارتباطات در سطح كلان مي توان به ابعاد جزئي تر فقر و عوامل درون جامعه اي و آنچه اصطلاحاً مربوط به فرصتها ، ارزش ها و نگرشهاست ، روي آورد . » (8)

بقیه در ادامه مطلب

والدین از جمله مهمترین افرادی هستند که فرزندان از روی آنها الگو برداری می نمایند. عقیده آنها در مورد مواد مخدر مستقیماً بر روی فرزندان تاثیر می گذارد. کودکانی که تصمیم می گیرند هیچ گاه در زندگی خود از مشروبات الکلی و یا مواد مخدر دیگر استفاده نکنند، این کار را به دلیل سیستم ارزشی موجود در خانواده انجام می دهند. والدین وظیفه دارند که به فرزندان خود توضیح دهند که چرا یک نوع کار خاصی را انجام می دهند و انتخاب هایی که در حال حاضر در زندگی خود انجام می دهند چگونه میتواند در آینده ی زندگی آنها تاثیر گذار واقع شود.

زمانی که صحبت از مواد مخربی مانند الکل، تنباکو، و سایر مواد مخدر به میان می آید، فرزندان باید به طور قطعی موضع شما را در برابر یک چنین مسائلی بدانند. اگر در برخورد با این مسائل با قطعیت برخورد نکنید، آنها تمایل به استفاده از آن را پیدا می کنند. به آنها بگویید که مصرف الکل، تنباکو و مواد مخدر برای آنها ممنوع است و دلیلش هم این است که شما آنها را دوست می دارید و نمی خواهید که کارهای نادرست انجام دهند. به او بگویید که این قانون را حتی اگر به خانه دوستانش نیز بروند، باید رعایت کنند. آیا او به حرف هایتان گوش خواهد داد؟ به احتمال زیاد این کار را انجام میدهد. تحقیقات حاکی از این امر هستند که هنگامیکه کودک در معرض استفاده از مواد مخدر قرار می گیرد، ابتدا از خود سوال میکند که: "اگر من این کار را انجام دهم، والدینم چه فکری می کنند؟"

همچنین باید برای او عواقب عدم رعایت قوانین را نیز توضیح دهید. به او دقیقاً بگویید که مجازاتش چه چیزی خواهد بود و چگونه انجام خواهد شد.

عواقب موجود باید در راستای میزان شکستن مرزها پیش رود. مجازات های شما باید کاملاً منطقی باشند. به عنوان مثال اگر فرزندتان را در حال سیگار کشیدن دیدید، میتوانید روابط اجتماعی او را برای مدت زمانی در حدود دو هفته محدود کرده و در طول این زمان مقالات و کتاب های متعددی در مورد مضرات سیگار در اختیارش قرار دهید تا برای سلامت خود نیز بیشتر ارزش قائل شود.

بسیاری از والدین هستند که از قبل، قوانینی را تعیین می کنند، اما زمانیکه نوبت به مرحله اجرا می رسد، قدری کوتاهی می کنند. فرزندان باید به خوبی بدانند که وقتی شما قانونی را تعیین می کنید، قدرت اجرای آن را نیز دارید. این امر همچنین آنها را در زمان ارتکاب به عمل نادرست مانند نوعی بازدارنده عمل کرده و اجازه نمی دهد تا کار نادرست را انجام دهند.

در عین حال زمانیکه به قوانین احترام می گذارند، باید تشویقشان کنید و خوشحالی خود را از این امر نشان دهید. به جای اینکه بر روی اشتباهاتشان تمرکز کنید، کارهایی را که به درستی انجام داده اند را بزرگ کرده و به خاطر انجام این امور از آنها قدردانی کنید.

در دنیای پیچیده و شلوغ امروزی، کمتر اتفاق می افتد که والدین وقت لازم را برای برقراری ارتباط با کودکان خود در زمینه مواد مخدر بدست آورند. باید سعی کنید در برنامه های روزانه خود وقتی را به این موضوع اختصاص دهید که تمام افراد خانواده در کنار هم جمع شده و یکدیگر را ملاقات کنند. سعی کنید این کار را حداقل دو مرتبه در هفته انجام دهید، می توانید در طول این زمان با آنها بازی کنید، آنها را به کتابخانه ببرید، و یا با هم به بستنی فروشی بروید. این کار به شما کمک می کند تا افراد خانواده به یکدیگر نزدیک تر شده و راحت تر بتوانند در مورد مسائل مختلف با هم صحبت کنند.


بد نیست هفته ای یک مرتبه هم که شده جلسات مربوط به خانواده را برگزار کنید. در این جلسات هر کس باید این موقعیت را داشته باشد که آزادانه و بدون وجود هیچ گونه ترس و واهمه ای تمام نظرات و عقاید خود را بازگو کند. یک سری قواعد کلی نیز در یک چنین جلساتی بیان می شود: همه افراد حق سخن گفتن دارند، در حین زمانیکه یک نفر مشغول حرف زدن می باشد دیگران حق ندارند حرف او را قطع کنند، همه باید به حرف های او گوش دهند و تنها انتقاد های سازنده و مثبت پذیرفته خواهند شد. برای اینکه آنها را به این موضوع جذب کنید می توانید قبل از شروع جلسه دور هم پیتزا میل کنید و یا آنها را در حین جلسه به سمت اعمال کننده قوانین برگزینید.

یکی دیگر از روش هایی که با اتکا به آن می توانید فرزند خود را از ابتلا به مواد مخدر بازدارید، استفاده بجا از "لحظات عبرت آمیزی" است که همه روزه شاهد آن هستیم.


1- اگر با فرزندانتان از خیابان رد می شدید و عده ای از نوجوانان را در حال سیگار کشیدن و یا مشروب خوردن دیدید، به او در مورد مضرات و جنبه های منفی سیگار و الکل صحبت کنید.


2- در کنار او به تماشای تلویزیون بنشینید و از او بخواهید که نظرش را در مورد مسائل مختلفی که در تلویزیون تماشا می کند، به شما بگوید.


3- اگر در تلویزیون تبلیغی ضد استفاده از مواد مخدر مشاهده کردید، می توانید از آن به عنوان مقدمه ای برای بازگشایی بحث در مورد مواد مخدر استفاده کنید. از او بخواهید تا نظرش را در مورد آگهی تبلیغاتی با شما در میان بگذارد.


4- کارهایی که به طور روزانه انجام می دهید می تواند تاثیر بسزایی بر روی تغییر روند زندگی کودکان بگذارد.

5- به حرف هایی که می زنند، خوب گوش دهید.

6- زمانی که در حال صحبت کردن با شما هستند به صورتشان نگاه کرده و با آنها ارتباط چشمی برقرار کنید.
7- مطلع باشید که روز خود را چگونه سپری کرده اند، در مدرسه چه اتفاقاتی برایشان افتاده و با دوستانشان به کجا رفته اند.

8- در وقایع مهم زندگی با آنها شریک باشید: به تماشای مسابقات ورزشی، و نمایش های مدرسه ای شان بروید.

9- با آنها بازی کنید.

10- با آنها صحبت کنید.

11- دوستانشان را بشناسید.

12- بدانید که کجا هستند.

13- برای رفتارهایشان توضیح موجه بخواهید.

14- در رعایت انضباط و آموزش آنها کاملاً ثابت قدم باشید.

15- به آنها روحیه داده و تشویقشان کنید.

16- اجازه دهید که خودشان در تصمیم گیری های مهم زندگی شان نقش داشته باشند.

17- از آنها نظر خواهی کنید.

18- به آنها بگویید که برایتان مهم هستند.

19- زمانی که از عهده انجام کاری بر آمدند، از آنها تشکر و قدردانی کنید.

20- در مورد خطرات استفاده از مواد مخرب با آنها صحبت کنید.

اگر در خانواده مورد اعتیاد به مواد یا لکل وجود داشته باشد

اگر در خانواده نمونه هایی از فشار خون بالا یا دیابت وجود داشت، باید به بچه ها هشدار دهید که امکان دارد آنها نیز به این بیماری مبتلا شوند. به همین روش باید آنها را در مورد استفاده از مواد مخدر و مشروبات الکی هشدار دهید. کودکانی که در خانواده هایی هستند که در آنها از الکل یا سایر مواد مخدر استفاده می شود، بیشتر در معرض ابتلا به اعتیاد قرار دارند. همچنین این امکان وجود دارد که ژن هایی را به ارث ببرند که در برابر استفاده از الکل و مواد مخدر واکنش متفاوتی داشته باشند.

زمانیکه از مثال های زنده موجود در خانواده برای آنها استفاده می کنید تا به آنها نشان دهید که به چه علتی می بایست از مصرف اینگونه مواد پرهیز کنند، باید مراقب بوده و از لغات و عبارات درست استفاده نمایید. اگر استفاده از مواد مخرب در خانواده به وفور یافت می شود، باید او را آگاه کنید که چه چالش هایی ممکن است در آینده زندگی برایش اتفاق بیفتد و بهتر است که از همین حالا از درگیر شدن در شرایط ناسالم پرهیز کنند.

همچنین زمانی که فرزندتان از شما در مورد استفاده شخصی خودتان از الکل و مواد مخدر می پرسد، باید بدانید که چه پاسخی می بایست در مقابل این پرسش به او بدهید.

www.mardoman.net